Zaproszenie na Europejskie Święto Bursztynu

Już 2 lipca na placu przed Chatą Walichnowską będzie można zobaczyć słynną Dodę. Popularna piosenkarka wieczorem zaśpiewa z okazji 10-lecia istnienia znanego w regionie i nie tylko lokalu gastronomicznego. Warto dodać, że fani Dody nie będą musieli płacić za bilety, wstęp jest bowiem bezpłatny.
To nie jedyne atrakcje, które z okazji okrągłych urodzin szykują właściciele Chaty Walichnowskiej. Dla najmłodszych będzie wesołe miasteczko, karuzela, zjeżdżalnia, dmuchańce oraz wiele konkursów z nagrodami. Na scenie oprócz Dody zaprezentuje się także zespół Efekt oraz kapela z Ożarowa. Jubileuszowa impreza zakończy się zabawą taneczną. Organizatorzy przewidują, że potrwa ona do białego rana.

Gdańscy bursztynnicy docenili Wieluń

 

Przez dwa dni Gdańsk był miejscem krzyżowania się europejskich szlaków bursztynowych, a to za sprawą III Forum Miast Szlaku Bursztynowego, w którym udział wziął burmistrz Janusz Antczak.

 

Spotkanie to poprzedził Jubileusz 15-lecia Międzynarodowego Stowarzyszenia Bursztynników. Podczas uroczystości Burmistrz Wielunia odebrał kryształowy medal – specjalną nagrodę za „wieloletnią pracę na rzecz poznawania i promocji bursztynu”.

- Proszę przyjąć ten medal w podziękowaniu za życzliwość i serce okazywane tematyce bursztynu. Przyznajemy kryształowy medal jako symbol czystych intencji i zaangażowania ludzi, którzy w sposób szczególny promują bursztyn – podkreślał Mariusz Drapikowski, prezes MSB, autor m.in. bursztynowej sukienki Matki Boskiej na Jasnej Górze.

Burmistrz Janusz Antczak w kilku słowach podziękował za uznanie i wręczył bursztynnikom obraz namalowany podczas jednego z plenerów malarskich zorganizowanych na Nadwarciańskim Szlaku Bursztynowym.

Najważniejsze wydarzenie pierwszego tygodnia maja? Matury? Ślub księcia Williama? Padający śnieg? Zdecydowanie nie. "ROCK! METAL! PUNK!" czyli koncert organizowany przez Wieluński Dom Kultury był zdecydowanie wydarzeniem nr. 1. Na scenie w kinie "Syrena" zaprezentowały się zespoły z popularnego WDK oraz Co Z Tego i Hellspawn. Koncert rozpoczął się o godz. 17. a koncert otworzył zespół Fast Jabols pokazując co zmaczy punk. Następnie Revolt oraz Antykwariat który debiutował na wieluńskiej scenie. Hatred Eyes oraz The Korektors to zespoły które już oglądaliśmy nie raz na koncertach organizowanych przez WDK. Zanim do występu zaczęła przygotowywać się gwiazda wieczoru na scenie było już Co Z Tego. Tego wieczoru Co Z Tego zaprezentowało nam nowego wokalistę czyli Michała Dłubka (czekamy na nowe kawałki). Nadszedł czas na Hellspawn. Szybko, ciężko, agresywnie czyli po prostu death metal. W trakcie występów pod sceną trwał nieustający młyn, a każdy fan rockowego grania znalazł coś dla siebie tego wieczoru. Czekamy na następne koncerty w regionie.

„Tak naprawdę chodziło o to, żeby coś przeżyć.” Tak skomentowała swój udział w wyborach najpiękniejszej studentki Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu nasza wielunianka - Monika Wróblewska. Z Moniką rozmawiała Żaneta Obrzut.

PRZED KONKURSEM

Żaneta: Skąd pomysł na udział w konkursie miss? To było spełnienie Twoich marzeń?

Monika: Nie, to nie było tak. Wiadomo jak się było małym i oglądało te miss to się myślało: „ o jak mają fajnie, chodzą sobie po scenie itd.” Nie było to jednak moim marzeniem. To było tak, że ja należę do samorządu studenckiego i to my po części organizowaliśmy ten konkurs. Padło hasło czy któraś z dziewczyn z samorządu weźmie w tym udział… Namawiali mnie i jeszcze dwie dziewczyny. Ale ja mówiłam: „ nie, nie” bo to tak trochę wstyd powiedzieć: „ o ja jestem fajna i idę na miss” więc stwierdziłam, że raczej nie za bardzo. Próbowali mnie przekupić wieloma rzeczami (uśmiech).W końcu zmiękłam. No i mówię: „Kurczę, idę – raz kozie śmierć”. Zresztą słyszałam, że jak ten konkurs był organizowany w tamtym roku to były bardzo fajne nagrody, próby na których można było kogoś poznać itd.

Żaneta: Każda chętna studentka mogła wziąć udział w tym konkursie?

Monika: Nie było dużo chętnych kandydatek. Około trzydzieści dziewczyn. Miejsc w finale było dziesięć. Były eliminacje – właściwie to taki casting. Wyglądało to tak, że musiałyśmy po prostu przyjść na uczelnie o danej godzinie. W jednym pokoju musiałyśmy się przebierać, w drugim była komisja. W komisji była jedna osoba z samorządu, jakiś pan, który wybierał miss polonię, fotograf i dziewczyna, która brała udział w tym konkursie w zeszłym roku i miała nas w to wprowadzić. Casting wyglądał tak, że pokazywałaś się w stroju kąpielowym i w normalnym stroju. Zadawali nam jakieś pytania, brali nasze wymiary, ważyli nas. Trzeba było przejść na szpilkach po przekątnej w obie strony. To wszystko.

Żaneta: Ojej dziwnie bym się czuła z tym ważeniem, mierzeniem itd.

Monika: Byłam przygotowana na to, że będą nas w ten sposób traktowali. Brzmi to tak jakby podchodzili do nas bardzo bezosobowo, ale tak naprawdę było przyjaźnie i miło. Mierzenie i ważenie to po prostu działania konieczne w takich castingach.